Voetbal kijken,

Elke zondag moet ik voetballen, mama. Wij volgen een jongeman uit Uganda al ruim 2 jaar. Van uit een AZC is hij verhuisd naar Timon en daar hebben wij hem via iemand anders leren kennen.

Zo werkt het elke keer. Mevrouw en Joanne een vriend van mij heeft hulp nodig, wilt u misschien kijken wat u voor hem kunt doen? Zo ook deze jongeman. Hij voetbalde bij een club waar hij het niet echt naar zijn zin had.

Voetbal, oké wij hebben een beetje verstand van voetballen, maar van clubs? Uit eindelijk met behulp van een scout hebben wij hem geholpen om naar een andere club te verhuizen.

Het contact bleef en wij hebben heel veel wedstrijden van deze jongeman gezien. Vooral ook hoe hij groeide als speler en hoe hij met de andere spelers leerde omgaan.

Geen contact,

Bij een training waar hij weer fanatiek mee deed ging het mis. De jongeman wilde koppen en een andere speler wilde ook koppen. Maar kwam met zijn ellenboog tegen de oogkas aan van de jongeman uit Uganda. Resultaat een gebroken oogkas. Zijn grootste hobby, voetballen kon hij wel een paar maanden vergeten. Maar toch ging hij mee naar Denemarken voor de voetbal. Of hij daar gevoetbald heeft, weet ik niet. Als dit jouw grootste hobby is en er is een plek vrij wat zou jij dan doen?

Sinds die tijd hadden wij geen contact meer. Af en toe stuurde wij hem een mailtje met de vraag: hoe gaat het? Maar wij kregen geen antwoord. Tot aan vorige week. Eindelijk antwoord op de vraag: hoe gaat het met jou? Het gaat goed met mij. Voetbal jij nog steeds? Ja, en zondag moeten wij thuis spelen. Oké, bedankt voor het zeggen. Als reactie van de omgeving kregen wij, waarom gaan jullie zondag naar de voetbal? Hij zegt toch ook niets meer tegen jullie?

Klopt, daar heb jij ook helemaal gelijk in. Maar, zo denk ik er over, deze jongeman schaamt zich voor zijn gedrag en durft niet de eerste stap te zetten. Dan kunnen wij twee dingen doen. Een bevestiging geven en niet de eerste stap zetten of wel de eerste stap zetten en denken jou gedrag was niet juist, maar dat betekent niet dat jij als persoon helemaal fout bent. En voor het laatste hebben wij voor gekozen.

Wat en wie is belangrijk?

Toen wij bij het voetbalveld stonden te kijken, in de regen, kwam zijn ploeg het veld op. Hij zag ons en de glimlach werd steeds groter. Even zwaaien en tegen de jongens die naast hem liepen vertellen wie wij waren. In de rust kwam hij naar ons toe. Hoe gaat het, mama en Joanne? Fijn dat jullie er zijn. Ik dacht het regent, jullie komen niet. Maar jullie zijn er wel. En hoe is het met papa? Een mooier cadeau kan je eigenlijk niet krijgen.

Wij zijn de hele wedstrijd blijven kijken en gelukkig scoorde hij ook nog. Op de terug weg kwamen wij in een file. Van 90 kilometer terug naar stilstand. Dat is remmen en gelukkig net op tijd stonden wij stil. Er zat echt maar 10 centimeter tussen de auto voor ons en wij. Gelukkig zat er een engel op de schouder van Joanne en tussen de auto van de voorganger en ons. Zo kwamen wij gezond en tevreden en iemand gelukkig gemaakt weer in huis.

Wat voor ons belangrijk is, dat wij de persoon zien als een individu die fouten mag maken. Jonge mensen die geen ouders hier hebben die hen tot verantwoording roepen of die zeggen joh, jij bent geblesseerd, jij kan nu echt niet voetballen, jij moet rusten. Deze jonge mensen moeten het allemaal zelf uitzoeken en daar is begeleiding bij nodig.
En dat is wat wij voor hen doen. Gedrag corrigeren en hen aanmoedigen om goede dingen te vergroten om hier de kracht uit te halen om door te gaan.

© Jonge Medelanders.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.