Soms laat iemand zo maar zijn gevoel zien,

 

Een open hart van een kind,

Kleine kinderen denken niet na, die doen gewoon. Springen van een tafel in de verwachting dat papa of mama daar staan om hem op te vangen. In een spel met andere kinderen gewoon zeggen: ik wil niet dat jij mee doet, want ik vind jou niet aardig. Als grote mensen horen wij dit en zeggen, joh maar jij moet toch samen spelen? Kinderen denken minder na omdat zij nog niet geïnfecteerd zijn met goed en fout.

Pas als zij met steeds meer volwassenen in aanraking komen en die een kind leren, dat mag niet en dat mag wel, dan pas leert een kind na te denken. En zien dat hun moeder daar verdrietig van wordt, als het kind niet met de ander wil spelen. Dat is iets wat een kind niet wil dus laat het kind het ander maar mee spelen. Of hij dit nu leuk vindt of niet, zij gaan samen spelen. Het belangrijkste doel van een kind is zijn moeder niet verdrietig meer zien.

Langzamerhand leert een kind dus wat de volwassenen goed vindt en wat niet. Behalve dat, leert het kind ook zijn eigen hart op slot te zetten. Spontane kinderen worden langzaam gehoorzame kinderen. Het enige waar zij nog spontaan in zijn, is datgene waarvan zij weten, hier worden mijn ouders niet verdrietig van. En dan komen zij in de voor pubertijd. Alle hormonen worden door elkaar geschopt. De ene keer zijn zij vrolijk en de volgende keer heel boos. Zomaar uit het niets. In deze periode leren kinderen zich los te maken van hun ouders om steeds meer zelf de regie in handen te nemen.

Bij jongeren

Bij de jongeren die wij hebben leren kennen, is dit net iets anders. Als men groot geworden is in een oorlogsgebied of de familie, die te maken met corruptie, dan staat de opvoeding is teken van de oorlog of van de corruptie. Spontaniteit wordt dan al snel serieus om maar niet op te vallen. Spelen op straat mag maar toch altijd uitkijken wat er achter jou en voor jou gebeurd.

Toen men rond de 15/16 jaar was, werd men naar Europa gestuurd. Met het verhaal, zoek veiligheid.
Voor sommigen betekende dit, zorgen voor een verblijfsvergunning en daarna kijken of de familie over mag komen. Voor een aantal van deze jongens is dit gelukt. En nu zij zelf hier bijna 4 jaar zijn en heel veel hebben moeten regelen, nu pas komen zij aan hen zelf toe. Wie ben ik, waar sta ik, wat wil ik en hoe bereik ik dit allemaal? Wij zien dat jongeren op deze vragen geen antwoord kunnen geven. Hun hart zitten letterlijk en figuurlijk op slot.

Emoties willen zij niet toelaten want men weet niet wat er dan gaat gebeuren. De overlevingsstand wordt ingezet. Hoe krijg ik zo snel mogelijk mijn inburgeringsdiploma, hoe krijg ik zo snel mogelijk mijn MBO diploma en hoe krijg ik zo snel mogelijk werk? Dit alles om maar niet te hoeven na te denken. Als zij alleen gekomen zijn en alleen blijven is dit het precies het zelfde. Met één groot verschil, zij moeten alles alleen doen. Geen ouder om tegen aan te praten in hun eigen taal, geen ouder die hen vertelt, ik denk dat het zo en zo moet. Nee, alles alleen of met behulp van vreemde mensen. Terwijl dit heel anders is dan jouw eigen ouders.

Kan het hart nog ooit, open?

Er zijn verschillende coaching methodes, die op verschillende manieren werken. Maar past deze methode wel bij deze persoon? Kijken wij met deze methode naar de coach of naar de persoon bij de begeleiding? In eerste instantie is het heel belangrijk dat de persoon die hulp nodig heeft, zich veilig voelt bij de gekozen methode en de coach. Is dit niet mogelijk? Stop dan maar omdat de jongeren de gewenste antwoorden gaat geven en uit eindelijk niets bereikt.

Voelt de jongere zich vertrouwd en kan hij alles zeggen waar hij moeite mee heeft dan past zal de methode werken. Kijk naar de persoon als individu, kijk naar de persoon alsof hij gelijkwaardig is aan jou. Dan pas kan jij als coach iets bereiken. Dan pas sta jij onder de zelfde paraplu. Dit betekent dat jij de zelfde taal spreekt, dat jij als coach kan luisteren en tussen de regels het verhaal verstaat. Dan pas bereik jij als coach dat het hart van de ander. Wat langzaam open gaat en dat hij jou dingen verteld en toe vertrouwd die hij aan geen ander zou vertellen.

Een open hart is een mooi hart, is een hart met vertrouwen in de toekomst, is een hart dat wil gaan voor de toekomst en is een hart wat weet wat liefde is om te geven en te ontvangen.

©Jonge Medelanders

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.