Terug kijkend aan het eind van het jaar,

Het leven is gelijk aan een treinreis,

Gisteren was ik op zoek naar een vogelkooi. Wij hebben 2 grasparkieten gekregen met een grote kooi. Maar de kooi was zo groot dat hij overheerste in onze woonkamer. De grasparkieten wilde wij heel graag houden maar de kooi was iets anders. Na veel zoeken op marktplaats en via marketplace kwam ik een andere tegen. Zoals het gaat bij deze site, je neemt contact op en je bied een bedrag. Als de ander daar mee eens is kan je over gaan naar de koop. Daarna spreek je een dag en tijd af, om in dit geval het vogelkooitje op te halen.

Toen wij daar kwamen en ik het kooitje op ging halen, zei de man: wij doen het kooitje weg omdat mijn vrouw geen vogels wil. Toen ik vertelde ik, waarom ik juist wel grasparkieten wilde. Joanne heeft werk in Amsterdam en als dit goed gaat, gaat zij ooit het huis uit. Daarnaast werkt de man des huizes ook. Als ik dan elke dag alleen zit vind ik het gezellig dat er geluid en een beetje leven in huis is. Ja, zei de man dan hadden wij beter bij elkaar gepast. .

Een relatie begint bij….

In een relatie met mensen, welke relatie dan ook, is het belangrijk dat er een aantal dingen zijn die je met elkaar overeen hebt. Dit is misschien in de eerste instantie nog niet helemaal duidelijk maar na een tijd kom je daar hopelijk achter. In een relatie moet je geven en nemen maar het is niet zo dat je alleen als persoon alles geeft terwijl de ander alles neemt. Een relatie moet wel een wisselwerking zijn. Een relatie is als een trein. De trein stopt bij een station, bijvoorbeeld de school, daar stappen nieuwe mensen, mede studenten in. Dit betekent dat men tot het eind van de studie, bij jou in de trein zitten. Ben jij of de ander klaar met de opleiding dan stapt jij of de ander uit de trein. Dit is een voorbeeld maar zo kan het ook gaan bij een stage of op het werk.

Als er sprake is van een cliënt en een professional, is de tijd waarschijnlijk korter dat jij bij de ander in de trein zit. Maar elke relatie begint bij iets waar jij samen met de ander voor gaat. Op school of stage goede cijfers. In het werk wat jij samen met de ander doet, een goede werk sfeer en een goed resultaat. Een cliënt wil graag dat de professional hem help om tot een oplossing te komen van zijn vraag.

Zo is het ook met de jongeren die hier zijn komen wonen.


Wij merken het verschil tussen de landen waar men vandaan komt. Komt men uit Syrië dan is men gemotiveerder om de dingen zelf te regelen maar als het niet lukt toch te kijken waar men hulp kan krijgen om tot een goed resultaat te komen. Dit heeft misschien te maken met dat het land “nog maar 7 jaar” in oorlog is. Terwijl Afghanen bijvoorbeeld, en ik heb het hier over alleenstaande jongeren, meer moeite hebben om hulp te vragen als het hen niet lukt. Het land Afghanistan zit dan ook al van 1979 tot 1989 en van 2001 tot op heden in oorlog. In dit land was het een kwestie van overleven en dit hebben de alleen staande jongeren mee genomen.

Wat wij gemerkt hebben toen iedereen nog in het AZC in Katwijk zat en wij daar elke twee weken naar toe gingen dat het veel makkelijker was om contact te krijgen. In de eerste instantie liepen wij ook met een grote boog om hen heen. Er werd gelachen en onze kant op gekeken en dan hadden wij het idee, dit gaat over ons. Maar nadat wij elke keer bleven komen in het AZC zagen wij dat zij langzamerhand toch interesse kreeg in wie wij waren en wat wij deden. Het ging heel langzaam maar het contact kwam er. Ook al was het alleen maar hallo en hoe gaat het? En Joanne had stoepkrijt meegenomen voor de kleine kinderen, maar ook een aantal Afghanen vonden dat wel interessant en wilden graag dit van Joanne leren en natuurlijk samen voetballen, dat verbind ook.

Vragen en instanties,

Toen iedereen uit elkaar werd gehaald werd het weer moeilijker. Het volgen van de jongeren bleef maar omdat iedereen overgeplaatst werd naar een andere AZC was het moeilijker om contract te houden. Gelukkig weet men ons, als er vragen zijn toch te vinden. Vragen, ik ben nu ongedocumenteerd, kan ik een paar nachten bij jullie zijn? Ik heb een huis, waar moet ik mijn spullen kopen? Ik heb een wedstrijd in Rotterdam, willen jullie meegaan?

Wat mij verontrust is dat al deze jongeren uit elkaar zijn gehaald en dat men in verschillende gemeenten een eigen leven op moet bouwen. Men heeft geen “steun” meer aan elkaar. Via de sociaal media houd men contact maar zo kan je makkelijk zeggen dat het goed gaat. In het AZC zag men elkaar 24 uur en als het dan niet goed ging dan had men eerder steun aan elkaar.

Dan komen de instanties die zich er mee gaan bemoeien. Maar wel tussen 9:00 en 17:00 uur. Heeft men nooit gehoord dat jongeren in de avond leven? Ik hoor nu iemand zeggen, ja maar men woont in Nederland en moet hier maar aan wennen. Klopt maar als er een jongere hier al langer woont met ouders, hiervan zegt de ouder ook niet, jij mag een vraag stellen tussen 9:00 en 17:00 uur. Jammer dat hier de organisaties en gemeenten binnen hun eigen comfort zone blijven denken. Mag ik dit zeggen? Ja, omdat ik dit zie en merk bij verschillende gemeenten. Ook hier zitten de jongeren bij de gemeenten in de trein. Maar of men elkaar ECHT ziet?? Het eind station is voor de jongeren vaak onduidelijk het zelfde geldt voor en wanneer men uit kan stappen.

©JongeMedelanders

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.