Nieuwe cursus, rouwverwerking,

Leven is een leven lang leren. Een bekende uitspraak die je vaak in school of op de werkvloer hoort. Hoezo, zou ik levenslang moeten leren? Moet ik dan elke keer naar een nieuwe cursus gaan? Moet ik aan alle cursussen mee doen die mijn werkgever mij op draagt? Of mag ik zelf kiezen welke ik wil gaan doen? Maar waarom zou ik steeds weer opnieuw een cursus gaan volgen?

De maatschappij verandert steeds meer en de systemen die daar bij horen veranderen mee. De manier van schoonmaken bijvoorbeeld, wat enkele jaren geleden nog belangrijk was, is nu al lang weer achterhaald. De methode van schoonmaken veranderd continu. Vooral om de lichamelijke klachten zo veel mogelijk te ontzien. Zo is er bij elke werkgever wel iets wat er veranderd en waar de werknemers dan een cursus voor moeten gaan volgen.

Welke opleidingen hebben jullie dan gehad als Jonge Medelanders?

Joanne is een doorzetter. Zij is begonnen op het VMBO en daarna door gegaan naar het MBO. Hier is Joanne op advies van een docent van het VMBO begonnen op niveau 2, Zorg & Welzijn. Nadat zij hier een diploma van heeft gehaald, is zij gaan door leren en is gestopt bij niveau 4, SPW. Ook Erna is onderaan de ladder begonnen. Het schrijven kon men niet lezen van Erna, dus was de conclusie, zij kan ook niet leren. Nadat wij als gezin in Ede zijn komen wonen bood haar werkgever Erna cursussen aan. Door deze cursussen te gaan volgen heeft ook Erna meer diploma’s gehaald.

Cursussen die wij nu heel goed kunnen gebruiken bij Jonge Medelanders. Zoals de NAC Life Coach opleiding. Deze manier van coaching, door middel van vragen is, dat jongeren er zelf achter komen wat er bij hen past. Maar ook de Budget Coaching. Jongeren die nu hier wonen, waren in hun eigen land niet verantwoordelijk voor het geld. Dat deden de ouders allemaal. Geld? Vooral al de brieven en rekeningen, hoe doe ik dat en wanneer moet ik dit betalen?

Wat wij de laatste tijd vooral merken, nu de jongeren hier al een tijdje wonen is, dat zij hun familie missen. Zij zijn veilig en hebben zo goed en zo kwaad als het kan, hun plek gevonden en nu? Waar is mijn familie? Als men weet waar hun familie is dan wil men hen graag zien en ontmoeten. Langzaam komt men er achter dat men hier wel erg alleen is. Het afscheid nemen van de familie was misschien wel heel definitief. Kan ik dit wel aan? Hoe ga ik nu hier mijn plek vinden? Wie kan ik hier vertrouwen? Afscheid nemen is niet alleen van iemand die overleden is maar ook van familie die is achtergebleven. Zelfs is afscheid nemen van een relatie die uit is gegaan lastig en kan men in een rouwproces terecht komen.

Jij bent jong en jij denkt ik heb niemand nodig 😦

Rouwen is voor iedereen anders.

Wat is rouwen? Bij een verlies verandert jouw manier van leven. Eerst deden jullie dingen samen en nu mag jij gaan vinden om alleen verder te gaan. Er ontstaat een leegte, je mist de ander. Rouwen wordt tegenwoordig gezien als een werkwoord. Diegene die achter blijft mag eerst weer opzoek gaan naar zichzelf. Wie ben ik en wat wil ik? Dit kost tijd en is voor iedereen verschillend. De jongeren die hier alleen na toe zijn gekomen maken dit ook mee. Ik heb afscheid moeten nemen van familie van misschien wel een echtgenoot. Nu ben ik hier en nu wil en moet ik verder maar hoe? De eerste tijd toen men hier kwam was hier nog geen tijd voor.

Overleven was het motto. Hoe overleef ik een AZC, hoe overleef ik het wachten op een antwoord van de IND? Als dat antwoord er is en het is of negatief of positief, wat dan? Wat gaat er dan met mij gebeuren? Waar moet ik heen en hoe richt ik nu mijn leven in? Ga van het positieve uit, de persoon mag blijven. Hij/zij krijgt een woonruimte toe gewezen en mag dit met geleend geld in richten. Ja, geleend geld want alles moet weer terug worden betaald aan de gemeente. Deze persoon start al met een schuld. Deze schuld kan variëren van 800 tot 2000 euro per persoon. Het geleende geld is verschillend per gemeente. Hierna komt de druk van de inburgeringscursus.

Is men een beetje gesetteld, dan komt het gemis om de hoek kijken. De persoon wordt zich er nu bewust van dat het zoeken en vinden van vrede veel consequenties met zich mee brengt. Alleen zijn, nooit meer terug kunnen en wie o wie kan ik nog vertrouwen? Langzaam maar zeker komt het rouwproces op gang. De vraag is dan wie gaat deze persoon vertrouwen? Wil hij wel geholpen worden en wie mag hem helpen? Wat wij helaas zien is dit voor jongeren een heel moeilijk punt. Zij zijn gewend dat zij alles alleen moeten doen. Maar de vraag is, in hoeverre kunnen zij dit en in hoeverre laten zij zien wat er aan de hand is? Om hier meer over te weten te komen ben ik de cursus rouwverwerking gaan doen. Vanuit je hart werken weet je al heel veel maar de puntjes op de i zijn soms echt nodig.

©JongeMedelanders

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.