Ongelukkig of geluk?

Cosy by Cindy - Altijd iets leuks te vinden: Positief denken en niet alleen op Blue Monday!

Iedereen heeft wel eens een dag of meerdere dagen er tussen zitten, waarvan jij denkt, hoe ga ik deze dag in vredesnaam door komen? Via de sociaal media zie jij meestal mensen die alleen maar leuke dingen doen of zichzelf verwennen met dingen. Hoor ik hier dan wel bij? Voor mijn gevoel gaat altijd alles mis. Zoals iemand schreef: het is net of mensen mij niet zien staan. Mensen praten niet tegen mij maar altijd tegen een ander, waar ik net mee in gesprek ben gegaan. Ik voel mij niet gezien en voel mij alleen.

Helaas komen deze berichten niet alleen bij ouderen voor. Zij die niet meer werken en figuurlijk gezien achter de geraniums zitten maar het komt ook steeds vaker voor bij jongeren. Een praatje maken over wat jij en wat ik mee gemaakt heb vandaag, is er vaak niet meer bij. Wat wel gebeurt is, dat jij laat zien via sociaal media, hoe jouw dag was. Welke leuke dingen jij allemaal gedaan hebt. Of juist waar jij je aan ergert. Dit is hoe mensen tegenwoordig met elkaar communiceren. De telefoonrekening blijft zo laag maar de ogen hebben veel te leiden van het als maar kijken naar het beeldscherm.

Wat ook veel “makkelijker” is via sociaal media is schelden. Vooral bij jongeren zie ik dit vaak gebeuren. Het is een soort van “veilig” om achter het beeldscherm in een jouw vertrouwde wereld de ander uit te schelden. Hoe het dan bij de ander overkomt is niet jou verantwoording. Jij ziet en merkt het toch niet, denk jij. Uit ervaring kan ik jullie vertellen dat het niet fijn is om een huilende zoon achter het beeldscherm te zien. Toen ik vroeg wat er aan de hand was, zei hij: niets. Hoezo huil jij dan? Toen ik het las werd ik boos en heb de ouders opgebeld om te vragen waar hun computer stond? Op de kamer van mijn zoon, was het antwoord. Wilt u misschien dan eens kijken wat hij aan het doen is? Hoezo? Nou, ik heb hier een huilende zoon achter de pc zitten en als ik de berichten lees word ik hier al niet blij van. Laat staan mijn zoon. Zo makkelijk is dit.

Maar is dit ook zo makkelijk voor de jongeren die hier mee te maken hebben? Voor de jongeren die op deze manier, achter de pc worden gepest is het in eerste instantie niet fijn. Hoe moeten zij zich verdedigen? Natuurlijk staat het zwart op wit, maar toch. Veel jongeren gaan twijfelen aan hun zelf. Ben ik wel goed genoeg? Mag ik er wel zijn? Vooral in de leeftijd van 12 tot en met 17 jaar ligt deze vraag heel erg gevoelig. Wat nu als andere jongeren vervelend over mij praten? Wat nu als ik elke keer te horen krijg van mijn zogenaamde vrienden, dat ik er niet bij hoor? Of dat zij iets over mijn ouders of over mijn andere vrienden zeggen? Een jongere kan hierdoor erg in de problemen komen. Wat doe ik hier nog? Wie geloofd mij nu nog? Het gevaar van eenzaamheid en ongelukkig zijn, ligt hier op de loer.

Wat kunnen wij als volwassenen doen voor deze jongeren?

Zoals een oudere mevrouw ooit tegen mij zei: kijk eens naar de dieren. Kijk hoe de moeder de kinderen in het gaten houd. Loopt er een kleintje weg, dan gaat zij er naar toe. Pakt het kleintje in het nekvel en zet het weer terug bij de anderen. Zo zouden wij als volwassenen ook moeten doen. Zie jij als volwassene dat een jongere de andere kant op gaat, pak hem vast en praat met hem. Zet de jongere op die manier weer terug in de groep. Dit is totaal iets anders dan boos worden. Dit is uitleggen, waarom dit gedrag niet getolereerd wordt. Een jongere heeft er echt lak aan of jij boos wordt of niet. Een jongere wil gezien worden en heeft positieve aandacht nodig. Het is echt aan ons, volwassenen hoe wij hier mee omgaan. Praten is de beste manier om te communiceren. Praat met een jongere terwijl jullie samen koken, de afwas doen of de hond uit laten. Het praat makkelijk als jullie samen een activiteit doen dan op de bank gaan zitten om een preek af gaat steken.

Positieve aandacht, deze aandacht is niet te koop. Deze aandacht kan jij niet kopen in de winkel. Deze aandacht bestaat uit liefde en respect naar jezelf en naar de ander toe. Wordt een jongere daar gelukkig van? JA, een jongere wordt gelukkig van het gezien worden door de ouders, door de opvoeders. Een jongere die positieve aandacht krijgt zal fijner in zijn vel zitten. Een jongere die positieve aandacht krijgt, zal beter presteren op school. Een jongere gelukkig maken is een win- win situatie.

©JongeMedelanders

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.